..

bu var, şu var, o var.
sen var
ve kendin olmalısın.
bir konu daha var
anlayamayacağın aslında
ama olsun
belki yakalarsın ucundan
biricik hayatının
ve bakarsın aynaya kıyısından
görürsün kimbilir
gerçekte var olanı
sanma masaldaki ayna
kanma sen masal diyarına
bir tek sen
bir tek sen
bakma bana
üzülürüm düşününce bu halini
şimdi, tam şimdi var.
zamanın akıyor gece
bir yandan kazanırken
bir de öteki yüzü var
ah bir anlayabilsen
bir tane var

ucuz,hiçlik

Susuyor..Ne yazacağını bilmiyor artık..gözleri bomboş bir hikayeye dikilmiş..umutsuz hayattan beklentisiz...Makyajı çamur içinde simsiyah hayatına bembeyaz gözyaşları sunuyor..Ucuz maskelerin,ucuz insanların kölesi..Soruyor...niye??niye??cevapsız sorular ardına saklanıyor artık,yapmadığı şey değil ki bu..
Dudakları sigaranın dumanına boğulmuş...Kentin üzerine yağan karanlık yağmuru görüyor artık..insanların duyamadığını duyuyor...Gecenin bir yarısı ağlamanın acısını hissedebiliyor..
Anlaşılamamaktan yakınmıyor artık...çünkü anlaşılmak ta istemiyor..
düz..dümdüz...
Uzaklıklarda yakmıyor canını..
Alışmış gidenlere...terkedilenlere..terkedenlere...
Hesap sormuyor..bıkmış yalanlardan...boş insanlardan..
bilekleri kanıyor...hayatı akıyor..ruhu akıyor ellerinden..
Satılığa çıkarılmış bir hayat içinde yaşıyor...
Hiç...hiçliğe uzanıyor gitgide......

my Lover

Öylesine sağanak akıyor ki huzur hücrelerimin içerisinden.
Sonu ne olacağı önemli değil..alınacak yanıtlar,başlangıçlar ya da bitişler, bunların hiçbirisi umrumda değil..Teşekkür ederim. Beni bir dehlizden kurtardın sen,bileklerim paslanmış metaller içinde çürürken belki de hiç bilmeden kırıp rüzgara kavuşturdun beni.Bana huzur getirdin,aşk ı hissedebileceğimi tekrar,çocuklaşabileceğimi, deliliğimi saklamam gerekmeyeceğini gösterdin bi kere daha bana.nasıl yaptın bunu bilmiyorum inan,bildiğim tek şey yalnızlığımın içinde bi yerde saklayacağım seni
                                               teşekkür ederim..teşekkür ederim..

Sorular varmış..

Birbirine geç kalmış insanlarla dolu nefes aldığım bu yer.Ben de geç kalmışım kendime,ya da bir şeylere,bilmiyorum.Yeni bir şeyler yaratmak zordur elbet,yeni bir aşk yaratamazsın,yeni bir şehir bulamazsın,yeni bir ruh biçemezsin zorla sığdırıldığın bedenine.İşte öyle saçma sapan düşlerde geç kalmışım ben de kendime.Hani derler ya,birbirlerine geç kalan insanlar bir gün birbirlerini bulur elbet,ne kadar doğru zamandır peki?Hangi düşler kesiştirir insanların yollarını.Kırpıp kırpıp yapıştırdığımız aşklarımızdan mı oluştururuz yeni sevgiler,kirli kanlarımızdan mı elbise dikeriz birer birer kalplerimize?Kırılan duygularımızı yeni insanlar mı tamir eder?Ya unutamadıklarımız?Onlar bizi hatırlıyorlar mıdır yağmur yağarken,rüzgar eserken,mevsimler değişirken?Ellerimiz kimlerin elini tutmayı bekler biz yalnızlıktan diz çökmüşken?Kolay mıdır..Değildir elbet,değildir başka yüzlerde alışık olduğumuz gözleri aramak.Artık imkansız olduğunu bildiğimiz tadları aramak farklı dudaklarda.
Peki,İmkansızlıklar mıdır bizi ayakta tutan?
ha?