Bakmayın bayım bana. Evliyim ben! Bedeni her daim benim olan bir ''Adamla''. Şuan ruhunu istiyorum. Aslında hiçbir zaman benim olamayan adamın ruhunu...
20 Kasım 2010 Cumartesi
15 Kasım 2010 Pazartesi
:/
belki
de dünde sevmeliydim seni..
küçüğüm bilemedim dediğimde belki affederdi tanrı ikimizi..
benim elimde sarı saçlı bebeğim senin elinde oyuncak bir tabanca anne babacılık
...oynardık bir çiçek bahçesinde o zaman..o zaman bozar bozar tekrar kurardık
oyuncak hayatımızı..sen papatyalardan taçlar yapardın bana belki..ben adını
bilmediğim otlardan akşam yemeği..geçinir giderdik gül gibi...
de dünde sevmeliydim seni..
küçüğüm bilemedim dediğimde belki affederdi tanrı ikimizi..
benim elimde sarı saçlı bebeğim senin elinde oyuncak bir tabanca anne babacılık
...oynardık bir çiçek bahçesinde o zaman..o zaman bozar bozar tekrar kurardık
oyuncak hayatımızı..sen papatyalardan taçlar yapardın bana belki..ben adını
bilmediğim otlardan akşam yemeği..geçinir giderdik gül gibi...
Realty
Yaşadıklarım, geçmişim hepsini bi anda silip atmak istiyorum.Bu güne kadar hiç bi yaptığımdan, yaşadığımdan pişman olmamışken bütün yaşanmışlıkları silmek istiyorum; zihnimden,ruhumdan,bedenimden... Ne çok kirletmiş hayat beni..Ya da ben kendi kendimi...
bazen çok mantıklı davrandığımı düşünüyorum ya da duygularımı davranışlarıma karıştırmadığımı.Ama pek uzun sürmüyor.yine ve yeniden duygular esir alıyor davranışlarımı.. Ayıkken söylemesem bile sarhoşken bütün bilinç altım dökülüyor sözcüklerimle (: .. Ha değiştim ha değişeceğim derken birilerine bağlanmaktn alamıyorum kendimi.Oysa ne de çok seviyorum yalnızlığı... Evet çelişiyorum kendimle biliyorum ama bunu bile bile yapmıyorum ya. Belki de kırılan bişiler birilernde onarılmak istiyor engel olamıyorum.Aslında kendi kendimlede gayet güzel yaşayabilirim.İlla birilerine bağlı ya da ait olmak zorunda değilim. Bi insan kendini sevmeli önce denir hep cidden öyle neden kendimizden çok severiz ki karşımızdakini neden o kadar çok taviz veririz.
Sanırım en iyisi yalnızlık hemde yapayalnızlık..
bazen çok mantıklı davrandığımı düşünüyorum ya da duygularımı davranışlarıma karıştırmadığımı.Ama pek uzun sürmüyor.yine ve yeniden duygular esir alıyor davranışlarımı.. Ayıkken söylemesem bile sarhoşken bütün bilinç altım dökülüyor sözcüklerimle (: .. Ha değiştim ha değişeceğim derken birilerine bağlanmaktn alamıyorum kendimi.Oysa ne de çok seviyorum yalnızlığı... Evet çelişiyorum kendimle biliyorum ama bunu bile bile yapmıyorum ya. Belki de kırılan bişiler birilernde onarılmak istiyor engel olamıyorum.Aslında kendi kendimlede gayet güzel yaşayabilirim.İlla birilerine bağlı ya da ait olmak zorunda değilim. Bi insan kendini sevmeli önce denir hep cidden öyle neden kendimizden çok severiz ki karşımızdakini neden o kadar çok taviz veririz.
Sanırım en iyisi yalnızlık hemde yapayalnızlık..
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)